Предавање на Јасмина Ќириќ во Куќата на Христо Узунов

Предавањето е посветено на испитување на Охрид како уникатно обликуван сакрален простор во доцниот среден век, во кој црковната архитектура не била само место за богослужба, туку и важен фактор во формирањето на духовниот и урбаниот идентитет на градот. Почнувајќи од архитектурата на охридските храмови, нивниот распоред во рамките на урбаното ткиво, положбата во однос на езерото, комуникациите и процесиските насоки, предавањето ќе ги посочи начините на кои сакралната топографија го обликувала искуството на градот како симболично замислена целина.

Посебно внимание ќе се посвети на феноменот на ритуалното движење, улогата на литургиските и празничните поворки, како и на визуелниот ефект на фасадите и архитектонската пластичност во процесот на создавање сакрален амбиент. Во овој контекст, Охрид ќе биде претставен како простор на густо меѓусебно проникнување на архитектурата, ритуалната и колективната меморија, во кој црквите функционирале како духовни и визуелни точки на сложена мрежа.

Предавањето го поставува и прашањето за односот помеѓу земскиот град и идејата за Небесниот Ерусалим во византиската и доцновизантиската култура, што укажува дека архитектурата на средновековен Охрид учествувала во обликувањето на простор кој ја надминал својата практична функција и станал носител на симболични и духовни значења.